Biżuteria towarzyszy człowiekowi od początku jego istnienia. Pełni funkcje użytkowe, dekoracyjne, czasem wręcz symboliczne. Dzisiaj, kiedy może ją nosić każdy, artyści coraz częściej odchodzą od utartych konwencji. Wystawa przygotowana przez Galerię Opera prezentuje biżuterię opartą na autorskim pomyśle, wydobywającą piękno formy, popartą rzetelnym wykonaniem. Ten mariaż kieruje ją w stronę obiektu, stąd biżuteria pojawia się w doborowym towarzystwie szkła, ceramiki i przedmiotów wymykających się tradycyjnemu postrzeganiu sztuki użytkowej i dekoracyjnej. Polska biżuteria łączy myślenie koncepcyjne ze szlachetną pracą złotniczą, szacunek do materiału z zabawą.Tradycyjne tworzywa odkrywane są na nowo, dzięki czemu metal kojarzony z siłą może przybrać postać delikatnej nitki, misternie plecionej niczym koronka. Jubilerskie wyroby łączą się z ciałem przybierając formę materii bliskiej ciału niczym tkanina. Innym razem galwanizowane powierzchnie metalu odwołują się do industrialnych korzeni.

Biżuteria jest postrzegana w Polsce jako dość dziwna dziedzina twórczości. Zawieszona w przestrzeni określanej jako wzornictwo, sztuka lub moda, w każdej z nich funkcjonuje jako wartość graniczna. Projektanci form przemysłowych i designerzy z trudno skrywanym lekceważeniem odnoszą się do skali w jakiej działają złotnicy. Prawdziwy design to dla nich koparka/betoniarka, lodówka lub helikopter, w ostateczności krzesło (ale tylko składane). Dla artystów uprawiających tzw. "sztukę czystą" biżuteria to - szkoda gadać - produkt, który uprawomocniony może być tylko jako sposób zarabiania na farby, po to żeby móc tworzyć "sztukę czystą" (cokolwiek miałoby to znaczyć). Z kolei dla projektantów mody biżuteria = "dodatki". Niestety, w wypracowaniu współczesnej definicji biżuterii autorskiej niez - byt pomocni są sami złotnicy, którzy podstawowe kryteria oceny własnych dokonań umiejscawiają w historycznie wyeksploatowanych aspektach wykonawczych i rzemieślniczych.

Biżuteria dla mężczyzn nie poddaje się łatwo modzie, a projektanci pozostają konserwatywni, jeśli chodzi o używane do jej wytwarzania materiały. Matowione powierzchnie, stosowanie onyksu, hebanu, a ostatnio tytanu i stali nierdzewnej oraz prostych form geometrycznych w sposób dość zasadniczy różnią ją od biżuterii kobiecej.